Najpierw zabezpieczyć pracę.
Potem ją zautomatyzować.

Każda firma, z którą rozmawialiśmy, miała ten sam rodzaj problemu. Nie brakującą funkcję — lukę między systemami, którą człowiek wypełniał ręcznie, codziennie, choć nigdy nie było to niczyim zadaniem.

Kiedy odpowiedź mieszka w arkuszu w jednym miejscu, a w systemie w drugim, to ludzie stają się połączeniem. Ta praca jest niewidzialna, nie skaluje się i pęka jako pierwsza, gdy zespół ma dużo na głowie.

Dlatego budujemy to, co powinno wejść w tę lukę: coś, co czyta to, co przychodzi, przygotowuje następny krok i podsuwa człowiekowi decyzję zamiast przepisywania.